زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

ارکان اجماع





ارکان اجماع به عناصر مقوِّمِ اجماع اطلاق می‌شود.


۱ - تعریف



ارکان اجماع، عناصری است که قوام اجماع به آن‌ها بستگی دارد؛ یعنی با بودن آن‌ها اجماع پدید می‌آید و بدون آن‌ها اجماع شکل نمی‌گیرد، و آن عبارت است از: «مجمعین» و «مجمعٌ علیه».
مجمعین کسانی هستند که بر یکی از احکام شرع اتفاق کرده‌اند و مجمع علیه(معقد اجماع)، موضوع اجماع و یا موردی است که اتفاق نظر نسبت به آن پدید آمده است.

۲ - نکته



در تعداد ارکان اجماع اختلاف است:
بعضی از اصولی‌ها اجماع را فقط دارای یک رکن دانسته و بقیه عناصر را شرط می‌دانند؛
[۱] زحیلی، وهبه، اصول الفقه الاسلامی، ج۱، ص۵۳۶.
برخی دیگر اجماع را دارای «دو رکن مجمعین» و «نفس اجماع (اتفاق)» دانسته‌اند؛
[۲] غزالی، محمد بن محمد، المستصفی من علم الاصول (به ضمیمه فواتح الرحموت بشرح مسلم الثبوت)، ج۱، ص۱۸۱.
و گروهی اجماع را دارای چهار رکن می‌دانند.
[۳] خلاف، عبدالوهاب، علم اصول الفقه و خلاصة التشریع الاسلامی، ص۴۵.


۳ - پانویس


 
۱. ↑ زحیلی، وهبه، اصول الفقه الاسلامی، ج۱، ص۵۳۶.
۲. ↑ غزالی، محمد بن محمد، المستصفی من علم الاصول (به ضمیمه فواتح الرحموت بشرح مسلم الثبوت)، ج۱، ص۱۸۱.
۳. ↑ خلاف، عبدالوهاب، علم اصول الفقه و خلاصة التشریع الاسلامی، ص۴۵.


۴ - منبع



فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۱۴۶، برگرفته از مقاله «ارکان اجماع».    



آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.